คำตอบโดยสรุป

Living Will ตามมาตรา 12 แห่งพระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550 คือหนังสือแสดงเจตนาล่วงหน้าว่าไม่ประสงค์รับบริการสาธารณสุขที่มีเป้าหมายเพียงยืดการตายในวาระสุดท้ายหรือยุติความทรมานจากการเจ็บป่วย เอกสารนี้ไม่ใช่พินัยกรรมมรดกและไม่ให้อำนาจใครทำให้ผู้ป่วยเสียชีวิต

สาระสำคัญของหนังสือแสดงเจตนา

หัวใจของเอกสารคือการเคารพเจตนาของบุคคลเมื่อถึงภาวะที่กฎหมายและกฎกระทรวงกำหนด การทำหนังสือควรเกิดจากความเข้าใจและสื่อสารกับครอบครัว แพทย์ประจำตัว และผู้ที่อาจมีบทบาทตัดสินใจในอนาคต

ผู้ทำหนังสือยังคงได้รับการดูแลแบบประคับประคองและการบรรเทาความทุกข์ การปฏิเสธการรักษาที่เพียงยืดการตายไม่เท่ากับการทอดทิ้งการรักษาหรือการทำการุณยฆาต

สิ่งที่ควรระบุให้ชัด

  • ข้อมูลผู้ทำหนังสือ วันที่ และลายมือชื่อหรือวิธีแสดงเจตนาที่ตรวจสอบได้
  • เงื่อนไขหรือภาวะที่ต้องการให้หนังสือมีผล และบริการที่ไม่ประสงค์รับเท่าที่อธิบายได้
  • ความประสงค์เรื่องการดูแลแบบประคับประคองและการบรรเทาอาการ
  • ชื่อบุคคลที่ประสงค์ให้ช่วยสื่อสารเจตนาเมื่อผู้ป่วยสื่อสารไม่ได้
  • ข้อมูลพยานหรือผู้เขียนแทนตามความเหมาะสม และช่องทางติดต่อบุคคลสำคัญ

ทบทวนและเก็บเอกสารอย่างไร

ควรทบทวนเมื่อสุขภาพหรือความคิดเปลี่ยนแปลง เก็บสำเนาไว้กับบุคคลที่เกี่ยวข้อง และแจ้งสถานพยาบาลให้ทราบ การเขียนถ้อยคำที่คลุมเครืออาจทำให้ทีมรักษาตีความยาก จึงควรขอคำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพและกฎหมายร่วมกัน

คำถามที่พบบ่อย

Living Will คือพินัยกรรมแบ่งมรดกหรือไม่?

ไม่ใช่ Living Will เกี่ยวกับเจตนาด้านการรักษาในวาระสุดท้าย ส่วนพินัยกรรมมรดกใช้จัดการทรัพย์สินและเรื่องอื่นหลังเสียชีวิต

ทำแล้วเปลี่ยนใจได้หรือไม่?

โดยหลักผู้ทำสามารถแก้ไขหรือยกเลิกได้ ควรทำหลักฐานให้ชัดและแจ้งผู้ถือสำเนาทุกคนเมื่อมีการเปลี่ยนแปลง

แหล่งข้อมูลอ้างอิง

  1. สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ — สิทธิและหน้าที่ด้านสุขภาพ
  2. สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ — รู้ให้รอบ ตอบเรื่องมาตรา 12